Ετικέτα: Πίστη

Ωραίο είναι να αγαπάς, όλους, εχθρούς και Φίλους.
Δίκαιο είναι να πονάς, για κάθε πικραμένο,
για την Χαμένη Λευτεριά,
για την Απελπισία.

Ποιος σκέφτεται Ελληνικά
και τούτο τι σημαίνει;
να αδιαφορείς για τούτη τη Γη όπου πατείς;
και αμέριμνα σφυρίζεις;
για μετανάστες όλο συζητάς
και λησμονείς τους πεινασμένους;

Σταμάτα πια να σπαταλάς τον χρόνο σου
και χρήμα …
πιάσε εργασία δούλεψε κι ας είναι …
δίχως χρήμα.
Μάζεψε φίλους γύρω σου
και μίλα για Ελλάδα
σκέψου για λίγο Ελληνικά
και θα βρεις τις ιδέες,
να αγωνιστείς για το καλό,
το δίκαιο
το ωραίο.

Καλό είναι να Επιτύχεις,
ότι για εσένα πίστεψες,
αγάπησες κι ελπίζεις.

Είμαι ο Ψαράκης ο Πολύχρωμος
το ότι δεν ομιλώ, δεν σημαίνει ότι δεν σκέπτομαι…

Ο Σχεδιασμός για το Μέλλον και Πίστη στην Αποτελεσματικότητα μας, οδηγεί στην Πρόοδο. Όσοι δεν το καταλαβαίνουν, επιστρατεύουν δικαιολογίες.
Για κάθε λάθος πράξη, μια δικαιολογία είναι αποδεκτή, πέραν αυτού, η επιμονή στις αιτιάσεις δηλώνει αδυναμία διαχείρισης.

Φίλες και Φίλοι. Μόλις ήρθανε τα Χριστούγεννα. Θα τα αφήσουμε να περάσουν έτσι αδιάφορα;

Προτείνουμε να σκεφτούμε κάτι θετικό. Ούτε κέρδος μήτε ζημία. Ας συμβιβαστούμε για τελευταία φορά, στο «σημείο μηδέν» και ας σκεφτούμε, ας ζυγίσουμε και ας αποφασίσουμε… την συνεργασία, με νέο σχεδιασμό, με μέθοδο προσαρμοσμένη στα σημερινά επίπεδα ζωής και στόχο την ανάπτυξη.
Πρώτα η Ελλάδα.
Ισχυρή Ελλάδα με Ρυθμούς Ανάπτυξης.

Όταν θέλεις να προσφέρεις στον τόπο που σε φιλοξενεί και που θα ζήσεις όλα τα χρόνια της ζωής σου, δεν κοιτάς πίσω για να μεμψιμοιρείς για τα  λάθη των άλλων, αλλά σχεδιάζεις τα δικά σου βήματα προόδου. Δεν γεμίζεις τον πολιτικό λόγο σου, με τις παραλήψεις των αντιπάλων σου, ούτε ενθουσιάζεις το ακροατήριό σου με περίτεχνα λόγια αυτονόητων προσδοκιών.
Ο Καθένας από εμάς τους ενεργούς πολίτες, μόνοι μας δεν μπορούμε να καταφέρουμε τίποτα, όλοι μαζί όμως μπορούμε να πετύχουμε το ακατόρθωτο. Διαφωνούμε ότι μπορούμε όλοι μαζί, σύσσωμοι; Έστω διαιρεμένοι σε κομματικούς μηχανισμούς, πλην όμως συνεργαζόμενοι; Μπορούμε; Γιατί όχι;

 Φίλες και Φίλοι, θα συνεχίσω τις σκέψεις μου, ανάλογά με την αποδοχή των σκέψεων μου μέχρις εδώ. Κίνητρό μου η Αγάπη μου στην Ελλάδα. Βάση εκκίνησης μου, η Πίστη μου στον Αγώνα. Τροφοδότηση μου, η Ελπίδα μου στον Θεό.






(***) Συνέχεια…

Για κάποιους από εμάς ίσως ήρθε η Ώρα.
Λίγοι ή Πολλοί, ποιος γνωρίζει;
Πολλοί ή Λίγοι, ίσως πρέπει να περιμένουν.
Ας είναι όλα για το καλό.

Ήρθαν τα Χριστούγεννα και φέτος μα δεν είμαστε έτοιμοι παιδιά, όλοι ζούμε μεσ’ τον τρόμο, μακρυά από την Αγάπη, στο σκοτάδι και στον φόβο, δυστυχώς τα Χριστούγεννα και φέτος είναι μια μεγάλη αγορά. Κοιτάξτε λίγο μέσα στο σπίτι και το δένδρο περιμένει τη χαρά, ας αφήσουμε λίγο τα tablets και τ’ ακουστικά. Ο ένας τον άλλο να κοιτάξουμε στα μάτια, να δώσουμε όλοι τα χέρια, κι ένα χαμόγελο ξανά. Ελάτε σε μία νέα πνευματική γέννα να ετοιμάσουμε την καρδιά μας, να είναι ‘φάτνη’ να έχουμε χρόνο, να δώσουμε χώρο, να υποδεχθούμε τον Σωτήρα μας, Ιησού Χριστό. Θα έρθει και θα βρει μόνο λάθη και κάποια πάθη. Θα έρθει να δώσει, να μας χαρίσει δώρα πολλά και πάνω απ’ όλα Πίστη, Ελπίδα κι άφθονη Αγάπη. Αμήν. Εικόνα, Νίκος Αποστολίδης Στοίχους, Ιωάννης Μιχαηλίδης

Κότσια Αγάπης Χρειάζονται,
καλή καρδιά, 
και πίστη σε ένα θαύμα.
Με αίσθημα αλληλεγγύης προχωρείς
και θέλεις να προσφέρεις,
και δεν τραβάς την προσοχή
με ποσοστά και άλλα τρικ
και προτροπή για ανακυκλώσεις.

Έλα στην παρέα μας
με κέφι και με γέλιο,
με τον καρκίνο πίσω μας,
κανέναν δεν μισούμε.
Απλώς, εκτός από τους ανθρώπους γύρο μας,
και την Ζωή μας αγαπούμε.

Ιωάννης ό Φίλος