Ελλάδα: Ανάγκη Πολεμιστών στους καιρούς των εθνικών κρίσεων.

Σήμερα, στην Ελλάδα της Κρίσεως, τίθεται το ερώτημα:
Στην Χώρα μας φτιάχνουμε μαγείρους, τραγουδιστές, μοντέλα. Μήπως χρειαζόμαστε περισσότερο πολεμιστές; ThL.

Τώρα πια…. μα ποτέ δεν είναι αργά.
Ίσως κάποιος, να έχει “φρόνιμα” πολεμιστή – λέμε τώρα – μα δεν έχει δύναμη – σίγουρο πράμα -. Λέμε συνήθως λόγο μιας κάποιας ηλικίας.
Ο Δυνατός, δεν χρειάζεται τον ηλικιωμένο, το ίδιο ακριβώς και ο Νέος. Πολλές φορές θεωρούν τους ηλικιωμένους ως και βαρίδια. 
Τι να τους πεις; 


Όταν δεν υπάρχει ο πραγματικός ηγέτης να τους πείσει ότι, “σε μια μάχη δεν περισσεύει κανείς”; Ότι στον πόλεμο, πολεμά και ο μάγειρας όπως και ο τραπεζοκόμος, δεν το γνωρίζουν τα ‘παιδιά’ που μεγάλωσαν με τις αμερικάνικες ταινίες – όπου όλα γίνονται, με το μπαμ και με το μπουμ. Τον τρωικό πόλεμο τον κερδίσαμε με την πονηριά του Οδυσσέα, κόντρα στην Οργή, στο Πείσμα, και στη Δύναμη των Αρχιστρατήγων. 

Συμπερασματικά καταλήγουμε στην διαπίστωση, πως όλοι είναι χρήσιμοι σε έναν πόλεμο και με την κατάλληλη ηγεσία, στρατηγικά όλοι – άνδρες και γυναίκες – μπορούμε να ενεργήσουμε ως πολεμιστές.

Ευχαριστώ που με παρακολουθήσατε έως εδώ. Θέμα σχετικό…

Ο Εκδότης,


Υπάρχουν σήμερα στην Ελλάδα, άνδρες πολεμιστές;

Τα Σημεία των Καιρών.


Άνδρες: Εδώ δεν τολμούν να κάνουν οικογένεια, δεν έχουν δύναμη ούτε υπομονή. Κάποτε ξεκινούσαμε με μια πλαστική ντουλάπα με χαρτονένια ράφια και πολύ Αγάπη…… και χωρίς Αγάπη δεν πας πουθενά.

Σήμερα, θα υπήρχε αγάπη μόνο αν πουλιόταν στα υπερκαταστήματα.
Ξέρετε γιατί κάποιοι αγαπάνε τα ζωάκια περισσότερο από τον άνθρωπο; Διότι τα ζωάκια σ’ αγαπούν, ότι και να τα κάνεις, ακόμη κι αν τα πληγώσεις και αυτό βολεύει πολύ τους άκαρδους. Βεβαίως και δεν αναφέρομαι στους αγνά ζωόφιλους.
Λοιπόν, Άνδρες υπάρχουν, πολλοί από αυτούς έχουν και αρετές, αλλά και δύναμη. Τόλμη όμως έχουν πολύ λίγοι, οι περισσότεροι όμως από τους τολμηρούς έχουν φύγει στο εξωτερικό. Και ακριβώς επειδή είναι οι πιο δυναμικοί, δεν τους επιτρέπουν να έχουν άποψη για την επόμενη κυβέρνηση. Δεν τους επιτρέπουν να ψηφίσουν από τον τόπο διαμονής τους.


Ευχαριστώ σας.

Καιρός για δράση με θετικό πρόσημο.

Φίλες και Φίλοι.


Συχνά πυκνά διαβάζουμε ή μας υποδεικνύουν να διαβάσουμε τι έκανε ο ένας ή ο άλλος σε κάθε κοινωνική τάξη και με κάθε μορφωτικό υπόβαθρο. Δεν λέω να μη τα διαβάσουμε, πως αλλιώς θα συμβεί να μάθουμε.

Παρακαλώ πολύ όμως, να μην καταπίνουμε αμάσητα ότι μας σερβίρεται. Σκεφτόμαστε μάλιστα ότι, καθόλου απίθανο να κρύβεται πίσω από αυτά που προσφέρονται για ανάγνωση, κάποια δόλια συμφέροντα.

Τέλος, αφού τα διαβάσουμε – και μετά – , ας αναλογιστούμε τι θα πρέπει να κάνουμε εμείς, ώστε να αλλάξει η κατάσταση στην οικογένεια μας, στην κοινωνία μας και στην χώρα μας γενικά.

Αρκετά με τους λάθος ανθρώπους και το κακό που προκάλεσαν σε εμάς και στην ανθρωπότητα.

Καιρός για δράση με θετικό πρόσημο. Τι λέτε, δεν είναι άστοχο να πέφτουμε συχνά πυκνά, στον λάκκο που μας στήνουν τα “κοράκια της παραπληροφόρησης”.

Ο Εκδότης

Εμείς κάνουμε ότι πρέπει, πάντοτε για το καλό μας.

Βάλαμε τις σκέψεις κάτω

και ζυγίσαμε τους λόγους,
που οι πολιτικοί μας λένε.

Είναι άχρηστοι νομίζω.
Πιάσ’ τον ένα, δείρ’ τον άλλον,
μας βυθίζουν την Ελλάδα,
και μαλώνουν σαν παιδάκια.

Ας γυρίσουμε την πλάτη,
φτάνει πια η κοροϊδία,
ο Λαός, μύγες δεν χάφτει
κι οι πολιτικοί “σκουπίδια”

Ιωάννης ό Φίλος

Δεκέμβριος 2016 

Το σπέρμα του Διχασμού…

Το σπέρμα του διχασμού, φωλιάζει πρωτίστως σε ψυχές και εκπορεύεται
 από στόματα ανίκανων ανθρώπων,
διότι οι ικανοί ομιλούν με τα έργα τους και δεν έχουν ανάγκη
να κονταίνουν τους αντίπαλους τους. 

To facebook να είναι εργαλείο ανάπτυξης. Είναι προτιμότερο από τον μηχανισμό εκτόνωσης.

To facebook να είναι εργαλείο ανάπτυξης.
Είναι προτιμότερο από τον μηχανισμό εκτόνωσης.
Θα συμφωνήσω με τον ποιητή μας Οδυσσέα Ελύτη.

«…. Γιατί αγαπάω εκείνους που αγαπούν τη ζωή.
Και που η λύπη τους είναι η δύναμή τους.
Που κοιτάζουν με μάτια άδολα και αθώα,
ακόμα κι αν πέρασε ο χρόνος αδυσώπητος από πάνω τους.
Που γνωρίζουν ότι δεν τα ξέρουν όλα,
γιατί δεν μαθαίνονται όλα.
Που στύβουν το λίγο και βγάζουν το πολύ.
Για τους εαυτούς τους και για όσους αγαπούν.
Και δεν κουράζονται να αναζητούν
την ομορφιά στην κάθε μέρα,
στα χαμόγελα των ανθρώπων,
στα χάδια των ζώων,
σε μια ασπρόμαυρη φωτογραφία, 

σε μια πολύχρωμη μπουγάδα». 

Η Ώρα της Προσφοράς και οι Άκαπνοι.

Ήρθε η Ώρα της προσφοράς;
Και ποιο είναι το αντίκρισμα, στον αγώνα για την Ελευθερία,
την Ισότητα και τη Δικαιοσύνη;


Για ποιόν είναι ο αγώνας;
Όχι βέβαια για τους καιροσκόπους, που έτσι κι αλλιώς είναι πάντα με τους νικητές. Τότε; 


Γιατί πάντα οι αγωνιστές μένουν στην άκρη;
Γιατί πάντα άλλοι θυσιάζονται και πάντα οι ίδιοι,
γνωστοί – άγνωστοι, επωφελούνται την επόμενη μέρα των αγώνων;
Οι άκαπνοι;!


=<>=

Καλημέρα.
Μια ζωή στο τούνελ.
Μια ζωή στην ήτα των λαών,
τα ίδια πρόσωπα, της εξουσίας,
επαγγέλλονται τις λύσεις…. 
………… ………… …….
κι αντί για σύντροφοι πολίτες,
φέρονται σαν λωποδύτες*.


*όχι όλοι βεβαίως – βεβαίως.

Πολλά θα πω Ευχαριστώ.

Να δώσει ο Θεός χαρά και ευλογίες, 
σε κάθε ψυχή που λαχταρά για Αλήθεια κι Αξίες. 
Η Αγάπη όλα τα γεννά και φέρνει ευτυχία, 
ότι ανοίγει τα κελιά και μας ελευθερώνει, 
μας ξεκολλά από τα μίζερα 
και ζούμε παραδεισένια. 

<ΙόΦ> 2015.

Πατριωτική Αναγέννηση; Προσφέρει κανείς;


Προσπαθώ να μαζέψω το ‘μυαλό’ μου. 
Μήπως δεν έχω τελικά; και προσπαθώ άδικα;
Ελευθερία θέλω, δικαιοσύνη, αξιοκρατία και αλήθεια.
Εξάρτηση ζητάτε, αναδιανομή, λαοκρατία και ψέμα.

Πατριωτική Αναγέννηση; Προσφέρει κανείς; 

Το οικονομικό δεν είναι το άπαν, αν και είναι εργαλείο.

1 42 43 44 45 46 54