Τα, «από Αύριο», γέμισαν τη Ζωής μας, «χαμένα Χθες».

 

Ναι. Ξεφορτωνόμαστε Τα Πρέπει μας στο Αύριο, διότι τα περιμένουμε όλα, σχεδόν τα πάντα, από τους ανώνυμους άλλους. Την ίδια στιγμή μας φταίνε όλοι, σχεδόν όλοι, οι επώνυμοι του χθες. Και έτσι κολλημένοι στο σήμερα, επαναλαμβάνουμε τον εαυτό μας.

Χρειάζεται λοιπόν, το χέρι ενός τολμηρού συνοδοιπόρου, να μας πιστέψει και να τον πιστέψουμε. Έτσι ίσως να σπάσουμε το κέλυφος της απραξίας. Κάπως έτσι, με τις εμπειρίες του χθες, θα κτίσουμε τις γέφυρες της απόδρασης, από το σήμερα στο αύριο. Γεμάτοι Πίστη στα Όνειρα Δημιουργίας, θα αφήσουμε πίσω τις “Κασσάνδρες” να φωνάζουν ασταμάτητα “αυτά δεν γίνονται, θα αποτύχετε”.
Η Αρετή θέλει και Τόλμη. Όλα γίνονται με τον Αγώνα και συμπληρώνονται οι Τίμιες Ελλείψεις, με την Βοήθεια Του Θεού.

Είναι η ώρα να συνεργαστούμε, να ξεπεράσουμε τις δυσκολίες και να ρυθμίσουμε τις αλλαγές νοοτροπίας.

Πως μπορεί κανείς να κάνει πίσω, για να κερδίσει ότι έχει χάσει από τα λάθη του παρελθόντος; Χαμένος κόπος. Με τα μάτια μας στο μέλλον λοιπόν, θα κάνουμε την διαφορά. Μας έχουν εγκλωβίσει στις στοχεύσεις ανθρώπων πολιτικών και μη, ώστε να μη μπορούμε να σχεδιάσουμε το μέλλον μας με καθαρό μυαλό, Ελληνικά και Ανεξάρτητα από τα κόμματα και την ιδιοτέλεια των πολιτικών. Τα δικαστήρια και οι δίκες, που κάποιοι από εμάς τα προτείνουν με επιμονή, είναι βέβαια ή τακτοποίηση των εκκρεμοτήτων αλλά και το φρένο που μας εμποδίζει να πάμε γρήγορα προς το μέλλον. Κάθε αναβολή είναι μέγα λάθος. Το αύριο είναι πολύ κοντά, για να ασχολούμαστε συνεχώς με το παρελθόν, το οποίον όμως είναι πολύ μακριά για να το διορθώσουμε τώρα.
Πως μπορεί κανείς να κάνει πίσω, για να κερδίσει ότι έχει χάσει από τα λάθη του παρελθόντος; Χαμένος κόπος. Με τα μάτια μας στο μέλλον λοιπόν, θα κάνουμε την διαφορά.
Μας έχουν εγκλωβίσει στις στοχεύσεις ανθρώπων πολιτικών και μη, ώστε να μη μπορούμε να σχεδιάσουμε το μέλλον μας με καθαρό μυαλό, Ελληνικά και Ανεξάρτητα από τα κόμματα και την ιδιοτέλεια των πολιτικών. Τα δικαστήρια και οι δίκες που κάποιοι από εμάς τα προτείνουν με επιμονή, είναι βέβαια ή τακτοποίηση των εκκρεμοτήτων, αλλά και το φρένο που μας εμποδίζει να πάμε γρήγορα προς το μέλλον. Κάθε αναβολή είναι μέγα λάθος. Το αύριο είναι πολύ κοντά, για να ασχολούμαστε συνεχώς με το παρελθόν, το οποίον όμως είναι πολύ μακριά για να το διορθώσουμε τώρα. Είναι η ώρα να συνεργαστούμε, να ξεπεράσουμε τις δυσκολίες και να ρυθμίσουμε τις αλλαγές νοοτροπίας που μας κρατούν στη μιζέρια.