Να δώσουμε Αξία στην Ελλάδα;

Οι Πολιτικοί Πολιτεύονται, χωρίς Πολιτική. Τουλάχιστον έτσι θεωρώ μέχρι στιγμής.
🔹️🇬🇷🔹️
Εμείς οι μικροί και ασήμαντοι, οι άγνωστοι αλλά χρήσιμοι κάθε τέσσερα χρόνια, πρέπει να ορθώσουμε μπόι Τώρα, αυτήν τη στιγμή.
Από Σήμερα να είμαστε χρήσιμοι διαρκώς. 
🔸️🔶️🔸️
Να λέμε και να γράφουμε την γνώμη μας διαρκώς, για την πρόοδο της Ελλάδας και του Ελληνικού Λαού. Πιο πάνω από κόμματα και ιδεολογίες, που καλώς υπάρχουν προκειμένου να συνθέτουν λύσεις, αλλά κακώς να κρατούν τον Λαό διχασμένο εξ αφορμής λαθών και παραλήψεων περασμένων δεκαετιών.
🔸️🔹️🌿🔹️🔸️
Το χθες είναι εμπειρία.
Το σήμερα είναι προετοιμασία.
Το αύριο να είναι επιτυχία.

🌿 να δώσουμε αξία στην Ελλάδα 🌿
Ιωάννης Μιχαηλίδης
>Ιωάννης ό Φίλος<

Οι Έλληνες να βλέπουμε Ελλάδα. Οι Φιλέλληνες το αποδεικνύουν διαχρονικά.

 
Φίλες και Φίλοι, γνωριζόμαστε καλά,
παρ’ όλα αυτά δεν γνωρίσουμε τις ανάγκες και τους κινδύνους της Ελλάδας.
Όλοι οι Βόρειοι Γείτονες της Χώρας, για να μην αναγκαστούν να επιστρέψουν τα εδάφη μας τα Ελληνογενή, διεκδικούν επιθετικά ακόμη και τα προαιώνια δικά μας εδάφη.
Ο εξ ανατολών βάρβαρος εχθρός, της Ελλάδας και του πολιτισμού, διεκδικεί τον ρόλο του εκπορθητή κάθε ελληνοχριστιανικού ιδεώδους και ελληνικού εδάφους.
Οι πολιτικοί μας, θεωρούν τον εαυτό του, υπέρ άνω των πολιτών και των ελληνικών θεμάτων, έτσι λοιπόν αντί να αγωνίζονται για τα Ελληνικά Δίκαια, το μόνο που τους ενδιαφέρει, είναι η πολιτική τους επικράτηση ως εξουσία, παρά ως πετυχημένη διακυβέρνηση.
Παρακαλώ, ας γνωρίζω την επιθυμία σας, εάν αξίζει να δώσουμε συνέχεια στο κείμενο μας.
Ιωάννης Γ. Μιχαηλίδης, ο Φίλος.

Υπόθεση Ελληνική.

Ω! Έλληνες, τι θέλει επιτέλους, για να κατανοήσουμε, ότι οφείλουμε να διαβάσουμε εκ νέου την Ιστορία μας, ώστε να μπολιαστούμε με πάθος υπεράσπισης της Πατρίδας και του Ελληνικού Μέλλοντος, κυρίως των παιδιών μας;
Μια Ανάσα, μια Πατρίδα,
ζήτω η Ελευθερία.
Η Ελλάδα θέλει Αγώνα,
κι έτοιμους Αγωνιστές.
Ο Λόγος πρέπει να είναι, και είναι, το όπλο των Ελλήνων. Βεβαίως, ό Διχασμός είναι το σαράκι των Ελλήνων.
Φίλοι. Δεν ανησυχώ για αυτά που συμβαίνουν, τα υφίσταμαι. Δεν ανησυχώ καν’ για μένα, έχω Θεό να ακουμπήσω. Ανησυχώ για τα νιάτα που δεν έχουν αντοχές και δεν γνωρίζουν τον Θεό για να ακουμπήσουν. Ανησυχώ για την Πατρίδα και για την ανέξοδη εξουσία, τα «πεισματάρικα παιδιά» που παριστάνουν τους ηγέτες.
Δεν ασχολούμαστε με ότι έχουμε κατακτήσει και ενδιαφερόμαστε, τι πρέπει να απεμπολήσουμε και πως, ώστε να αφομοιωθούμε καλύτερα από την λογική των «επίδοξων» κατακτητών, ποια να είναι, η φύση και θέση της Ελλάδας στην παγκόσμια Ιστορία. Σκέψεις που γίνονται έτσι ώστε να τιθασεύσουν το ατίθασο «άτι» την Ελλάδα και τους Έλληνες. Σχεδιάζουν να μας περάσουν, από Ιστορία των Νικητών, στην ιστορία των Ηττημένων. Λαός χωρίς όραμα, είναι εκ προοιμίου ηττημένος λαός.

Εσείς τι λέτε;

Δεν Γίνεται – Δεν Γίνεται,
να Θέλεις να Νικήσεις,
να Γίνεις κάτι Θετικό,
να Θέλεις Μεγαλεία,
χωρίς μια Στάλα Προσφοράς,
δίχως Συνεργασία.

Σήμερα είναι η σπορά,
αύριο η καλλιέργεια
με την συνεργασία,
να ωριμάσει ο καρπός,
όλοι μαζί να θέλουμε,
να έχει ο Λαός να Ζήσει.


Θέλουμε όλοι αφορμή,
να δώσουμε τα χέρια,
ν’ ακούσουμε απέναντι,
τι έχουν να μας πούνε,
να νοιώσουμε το μήνυμα
και ν’ ανταποκριθούμε.

Να δώσουμε τα χέρια μας,
να έχουμε την αίσθηση,
πως είμαστε μια δύναμη,
πως είμαστε ένα σώμα.
Πως θέλουμε ένα σχέδιο,
ένα καινούργιο πλάνο.

Νέα, μας πρέπει μέθοδος
να δώσουμε αγώνα,
να νοιώσουμε καθήκοντα
πηγές δικαιωμάτων
και όχι δικαιώματα.
χωρίς μια στάλα προσφοράς,
να μας ταΐζουν δωρεάν
διότι μας το χρωστούν.

Εδώ λοιπόν δεν έχουμε,
κάτι να πούμε πιο πολύ,
να δώσουμε μίαν αφορμή,
όλοι να σηκωθούμε,
να κάνουμε την διαφορά
και νικητές να βγούμε.
Εσείς τι λέτε;

To facebook να είναι εργαλείο ανάπτυξης. Είναι προτιμότερο από τον μηχανισμό εκτόνωσης.

To facebook να είναι εργαλείο ανάπτυξης.
Είναι προτιμότερο από τον μηχανισμό εκτόνωσης.
Θα συμφωνήσω με τον ποιητή μας Οδυσσέα Ελύτη.

«…. Γιατί αγαπάω εκείνους που αγαπούν τη ζωή.
Και που η λύπη τους είναι η δύναμή τους.
Που κοιτάζουν με μάτια άδολα και αθώα,
ακόμα κι αν πέρασε ο χρόνος αδυσώπητος από πάνω τους.
Που γνωρίζουν ότι δεν τα ξέρουν όλα,
γιατί δεν μαθαίνονται όλα.
Που στύβουν το λίγο και βγάζουν το πολύ.
Για τους εαυτούς τους και για όσους αγαπούν.
Και δεν κουράζονται να αναζητούν
την ομορφιά στην κάθε μέρα,
στα χαμόγελα των ανθρώπων,
στα χάδια των ζώων,
σε μια ασπρόμαυρη φωτογραφία, 

σε μια πολύχρωμη μπουγάδα». 

Το ‘φρένο’ το Ελληνικό, μ’ όλες τις Κυβερνήσεις.

Κάποιοι γνωρίζουν κι απειλούν,
το χρόνο να κερδίσουν,
να κάτσουν περισσότερο
στο σβέρκο των Ελλήνων. 

Είναι οι παρατρεχάμενοι,
γνωστοί ως παρακράτος,
λογαριασμό δε δίνουνε
και μια είν’ η δουλειά τους,
να θησαυρίζουν πάντοτε
μ’ όλες τις Κυβερνήσεις.

Μας κοροϊδεύουν με τα κόμματα.
Μας  αποπροσανατολίζουν με τα Μ.Μ.Ε.
Μας πνίγουν με τα γρηγορόσημα.
Μεσάζοντες για μια ζωή με απλωμένο χέρι.
Σε χρώμα δεν πιστεύουνε, ούτε σε ιδεολογία,
το χρήμα αποθηκεύουν σε κάθε ευκαιρία.

Ιωάννης

Συνεχίζουμε; (ακόμη δεν αρχίσαμε)

Κυρίες και Κύριοι, αρχίζουμε με ευχές.
Να είστε όλοι καλά και τούτο προφανώς θα συμβεί, εφ’ όσον σας καλύπτουμε επαρκώς με τα γραφόμενά μας.

Εδώ δεν θα βρείτε, αρχή μέση και τέλος, ίσως όχι και λογική. Για συναίσθημα πάλι δεν γνωρίζω, μάλλον θα καταλάβετε μια κάποια ‘εκ φόρτιση’;

Η καπελαδούρα βρίσκεται στη θέση της, έτσι για να εξασφαλίσει  τη νοητική εκκόλαψη.

Όσοι αντέξουμε θα το πάμε μέχρι το τέλος.

Συνεχίζουμε;

Ιωάννης Γ. Μιχαηλίδης
Εκδότης