Ετικέτα: Κράτος

Αποχή από το δικαίωμα του εκλέγειν είναι μια κατ’ ουσία ‘εγκληματική’ ενέργεια αδιαφορίας.

Αφήστε ένα σχόλιο

Φίλες και Φίλοι, είναι της μόδας – τώρα στα χρόνια της κρίσης – να είμαστε όλοι μας εισαγγελείς και δικαστές των πάντων. Πρώτα – πρώτα των πολιτικών που δεν μας εμπνέουν, και δεύτερον απέναντι σε όσους τους ψηφίζουν. Δίκαια; Άδικά; Ποιος γνωρίζει;

Φίλες και Φίλοι. Μας βρήκε στον ύπνο η Κρίση. Μας ζήτησαν προσωρινές “θυσίες δυο ετών”. Προτιμήσαμε όμως το “λεφτά υπάρχουν”. Και για να προχωρήσουμε πιο κάτω, οι Πολιτικοί πριν από τις Εκλογές μας τάζουν, ότι καταλαβαίνουν πως μας λείπει. Οι ανίκανοι και ψεύτες πολιτικοί, μετά τις εκλογές προχωρούν από τούμπα σε τούμπα προβλημάτων.  Και αντί ο λαός να πάει σύσσωμος στις κάλπες και να ψηφίσει άλλους, ικανότερους να δώσουν λύσεις στα προβλήματα που μαστίζουν το Κράτος και τον Λαό, προτιμάται η Αποχή σε ποσοστό 35%. Η Γνώμη μας λοιπόν είναι, ότι το 35% του Λαού είναι αχάριστοί έως άχρηστοι πολίτες, διότι η αποχή τους αλλοίωσε το ουσιαστικό αποτέλεσμα των εκλογών. Έτσι πιστεύουμε πως έρχονται στην εξουσία άνθρωποι με μικρότερη δημοφιλία.

Αποχή από το δικαίωμα του εκλέγειν είναι μια κατ’ ουσία ‘εγκληματική’ ενέργεια αδιαφορίας, για το μέλλον της χώρας και των επόμενων γενεών.

Χωρίς κατηγορία

Ευημερία Των Ανθρώπων ή Ευημερία των Αριθμών;

Αφήστε ένα σχόλιο
Πως και από ποιους θα κυβερνηθεί αυτός ο τόπος;
Για την ευημερία Των Ανθρώπων 
και όχι της ευημερίας των Αριθμών.

Φοβόμαστε την άποψη πως ζούμε σε μια εικονική πραγματικότητα.
Με την Βοήθεια των Μέσων Μαζικής Ενημέρωσης, μας αποπροσανατολίζουν και δεν διεκδικούμε, ότι έχουμε κατακτήσει με σειρά αγώνων.


Πάει καιρός καιρός 

που είχαμε την εντύπωση, 
πως όλοι εργαζόμαστε για το καλό του Τόπου. 
Τώρα μένουμε με την εντύπωση 
πως μας δουλεύει το Κράτος, 
για την ευημερία της Οικονομίας. 

Τελικά, που πάμε;;; 


Χωρίς κατηγορία

Οι δύο όψεις της πραγματικότητας.

Αφήστε ένα σχόλιο
Δεν γνωρίζει κανείς -και με βεβαιότητα- πως να αντιμετωπίσει την καθημερινότητα.
Έχουμε κάποιες συνήθειες και εδώ και τόσα χρόνια έχουμε συμβιβαστεί σε έναν τρόπο συμπεριφοράς. Αλλάζει κάτι προς το καλύτερο εάν ξανασχεδιάσουμε, την ζωή μας και την συμπεριφορά μας; 

Θα ήθελα πολύ, να είναι όλα απλά, δεν ξέρω όμως εάν συμφέρει …..
* Εάν ακούω χωρίς να μιλάω, πώς θα γνωρίζεις τι θέλω;
* Δράση χωρίς σχεδιασμό, μήπως οδηγεί στην αναρχία;
* Εάν δεν ακούσεις τον πόνο μου, τι λύσεις θα μου προσφέρετε;
* Πιστεύω σε κάτι που δεν φαίνεται, για δράση και αγώνα το όραμα αρκεί ή θέλει την αμφιβολία ως σύμβουλο καλού σχεδιασμού;
* Να εργάζομαι σκληρά και να με κλέβει, κράτος, κόμμα και τεμπέλης; Και ο άρπαγας της τελευταίας Ελπίδας να είναι τάχατες ο Αρχηγός;
* Το χαμόγελο χαρίζει χρόνια και ζωή και ο κατσούφης κλέβει ελπίδα, σαν τη βδέλλα.
* Να εμπιστεύομαι αυτόν που ακούει προσεκτικά, γιατί μερίδιο από τον χρόνο του ΧΑΡΙΖΕΙ και είμαι καχύποπτος μ’ αυτόν, που μόνο για τον εαυτό του και τις ιδέες του μιλά και που τον πολύτιμο χρόνο  μου κλέβει.
* Κατανοώ, εάν κάποιος μου μιλά και με υπομονή τα σχέδια του μας εκθέτει. Στωικά ακούω τον αγενή, που επιδιώκει ευθύς κι ασυλλόγιστα, στις θέσεις του να προσχωρήσω.
* Όποιος γνωρίζει να αγαπά, νοιώθει τον πόνο της αγάπης, όταν για μίσος κάποιος μας μιλά.
* Ευγνώμων είμαι και με σας, διότι μου προκαλέσατε μια κίνηση, στα νοητά ‘γρανάζια’ του μυαλού μου. Μνησίκακοι είναι όσοι δεν γνωρίζουν να αγαπούν, διότι, ενώ μπορούν κανένας δεν τους πρόσφερε ποτέ Αληθινή και άδολή Αγάπη.
Ευχαριστώ.

Χωρίς κατηγορία