Ετικέτα: Οικογένεια

Ψωνίστε από μικρές επιχειρήσεις.
Δώστε τη δυνατότητα σε περισσότερες οικογένειες να περάσουν όμορφα Χριστούγεννα.

Αγοράζοντας από την γειτονιά μας, από τις οικογενειακές επιχειρήσεις, δίνουμε ζωή στους δρόμους της πόλης, αρά και μεγαλύτερη ασφάλεια. Το χαμόγελο του γείτονα καταστηματάρχη είναι αληθινό και εγκάρδιο η δε καλημέρα του, κρύβει μια πραγματική ευχή. Αγαπούμε τα ψωνίσματα στην γειτονιά, διότι είναι και ψυχαγωγία. Σκεφτείτε το, σαν επένδυση και στα γεράματα, να υπάρχουν πολύ κοντά σας καταστήματα για κάθε περίσταση.

Καλώς μάλλον, παρά κακώς, εκπαιδευτήκαμε από τις πρώτες ημέρες μας στα σχολεία, ώστε να αγαπούμε την Ελλάδα, να είμαστε υπερήφανοι για την καταγωγή μας και να επιδιώκουμε την πρόοδο μας, ως πρόσωπα, ως οικογένεια και ως Έλληνες.

Αφήσαμε τον θυμό να κυριαρχήσει της λογικής και φορτωθήκαμε ανερμάτιστους πολιτικούς.
Όσο είναι καιρός, ας τους αγνοήσουμε.
Να αναζητήσουμε πολιτικούς που αγαπούν, περισσότερο από την στείρα ιδεολογία, την Αθάνατη Πατρίδα. 
Αγράμματοι ηγέτες, μας οδηγούν στο όλεθρο. 
Φτάνει πια.

Λοιπόν; Ακόμη περιμένουμε από τα κόμματα και κάποιες παρατάξεις; Αυτές με αέρα στα προγράμματα, που δεν προσφέρουν λύσεις; Σε όσους λάθη κάνανε και τα έχουν μετανοιώσει; Σε αυτούς που τώρα ξέρουνε και σου ζητούν συγνώμη; Σε όσους τώρα θέλουνε κι αυτοί να δοκιμάσουν; Με χίλια δυο προβλήματα, μήπως τα καταφέρουν; Μήπως θα πρέπει λογικά, λιγάκι να σκεφτούμε; Να αφήσουμε τις διαφορές που τόσο μας χωρίζουν; Και την Πατρίδα Φίλες, Φίλοι μου, λιγάκι να σκεφτούμε; Κάποτε φταίγανε οι άμυαλες ‘γραβάτες’, τώρα λοιπόν ποιος θα μας πει, ποιος φταίει γι’ αυτό το χάλι; Υπάρχει άραγε πολιτική, που είναι κι αυτή μια τέχνη; Ή μήπως κάθε Κυβέρνηση, καρέκλες θα θερμαίνει; Να χαίρονται οι κολλητοί να γεύονται την ‘μαρμίτα’; Εμείς λοιπόν προτείνουμε, σε όλους όσους ψηφίζουμε, να βρούμε αυτούς που θέλουν και μπορούν, ανάστημα να υψώσουν. Υπάρχουν σε όλα τα κόμματα, σε κάθε ιδεολογία. Αυτούς που όταν τους μιλάς, δεν σου κτυπούν την πλάτη φιλικά, αλλά κρατούν ένα στυλό και γράφουν σημειώσεις.

Ιωάννης μ. Μάιος 2018

Το Σύστημα, το άπονο και ως εκ τούτου άδικο, πάντα ήθελε να ‘κλέψει’ τα παιδιά μας. Μας πήρε τις γυναίκες μας, που μεγάλωναν τα παιδιά μας, τις έδωσαν δουλειές -δουλείας- και μικρότερο μισθό. Και τα παιδιά από μικρά αντί να παίζουν στο πάρκο, στον ήλιο, στον αέρα, τα μάντρωσαν στα κουτιά-σχολεία και από μικρά αντί για αγόρια και κορίτσια τα κάναμε απρόσωπα, απρόσεκτα κι αγνώμονα,τα πάντα να ζητούν, δίχως να θέλουν να προσφέρουν. Η οικογένεια άλλαξε, γιατί η Μητέρα έλειψε και κυνηγά καριέρα.

Συγνώμη Μητέρες για τον ρόλο που σας δώσαμε. Σας κλέψαμε από τη Ψυχή σας την Γυναίκα, και τώρα πια ‘γρανάζια’ της παραγωγής, αντί για αφέντρες της Ζωής,  τον ρόλο του συντρόφου του ανδρός, άλλοι διεκδικούν. Επαναστατήστε.

* Κυβέρνηση της Ελλάδος, υπόθεση πολιτικών με την ψήφο των πολιτών.