Προτιμώ όσους Σκέπτονται πριν να Κρίνουν.

Προτιμώ όσους Σκέπτονται πριν να Κρίνουν.
Είναι καιρός που πρέπει να αντιμετωπίζουμε αυτά που συμβαίνουν, με ψυχραιμία, να διατηρούμε τον έλεγχο των καταστάσεων και με καθαρό μυαλό, να αποφασίζουμε.
Οι ταχύτητες στην ενημέρωση, είναι από σκοπού υψηλές, ώστε να παγιδεύεται η σκέψη μας, προκειμένου να μην αποφασίζουμε σκεπτόμενοι, αλλά συναισθηματικά φορτισμένοι.
Είναι η προσφιλής τακτική, της επιχειρούμενης προπαγάνδας, προκειμένου να μην ζυγίζουμε τις καταστάσεις για να αποφασίσουμε, αλλά να παρασυρόμαστε εκεί που έχουν σχεδιάσει οι επίδοξοι “σωτήρες μας”.


Ας δούμε τα καμώματα, των ισχυρών, των πολιτικών και του λαού με λίγες μόνο λέξεις.

Άραγε τι μπορεί να πει κανείς
και πως να περιγράψει,
αυτό που ζούμε σήμερα, οι πιο πολλοί,
στον κόσμο τον απατηλό,
αυτόν που μας σερβίρουν,
συστήματα ξενόφερτα
που επιθυμούν διακαώς,
να ζούμε υποταγμένοι;


Χάθηκε από το προσκήνιο η γλώσσα της αλήθειας, σχεδόν κάνεις μας δεν μιλά για σχέδια, για μέθοδο και για συνεργασία. Οι πιο πολλοί επιθυμούν εύκολα να πλουτίζουν, οι πλούσιοι πλουσιότεροι, θέλουν πάντα να μένουν και όσους αγωνίζονται, για μια ζωή καλύτεροι, τους θέλουν διχασμένους.
Και αφού μιλάμε για ισχυρούς, ας δούμε και τα κόμματα τι έχουν, ποια είναι, τι προσφέρουν.
Αφού είναι κόμματα του Λαού, γιατί μας θέλουν συνεχώς να είμαστε διχασμένοι; Γιατί άραγε δεν θέλουνε να κυβερνούν όπως ορίζει ο νόμος; Αντί γι’ αυτό επιθυμούν, να εξουσιάζουν τον Λαό κι όπως ακριβώς οι πάμπλουτοι, τον θέλουν υποταγμένο;
Και τώρα για εμάς, για τον Λαό, που από υπερήφανος και άξιος εργάτης του καλού, θελήσαμε όλα να είναι εύκολα, να μας ανήκουν όλα και για ότι δεν καταφέρνουμε, πάντα να φταίνε οι άλλοι. Ακολουθούμε την βοή, μας έλκει η φασαρία κι ενώ δεν έχουμε μια πρόταση εφικτή, πολλοί ζητούν δυναμικά να βγούμε όλοι στους δρόμους. Φίλες και Φίλοι μου καλοί, επί της ουσίας, των αγώνων στους δρόμους, δεν υπάρχει αντίρρηση καμιά, εκτός βεβαίως από την ανάγκη να είναι η κάθε εκδήλωση άρτια οργανωμένη. Διότι το θέμα δεν είναι μια «διαδήλωση» ακόμη, αλλά μια πετυχημένη διαδήλωση.
Συμπέρασμα: Αναθεώρηση της Ελληνικής Κοινωνικής Νοοτροπίας. Μελέτη των δεδομένων, ανασχεδιασμό των εργαλείων οργάνωσης της κοινωνίας, μεθόδευση των πρακτικών διεκδίκησης και καθηκόντων, συνεργασία με όρους αξιολόγησης της αποτελεσματικότητας, ώστε να πηγαίνουμε από το καλό στο καλύτερο.
Ιωάννης μ. 2020

Με το μυαλό προσγειωμένο στην “πίστα του εφικτού”, σημειώνουμε τις σκέψεις μας.

Η Σελίδα μας έγινε για καλό, οι Φίλοι μας θα αποφασίσουν την Μακροβιότητα της. Χωρίς την Προτίμηση των Φίλων μας, δεν αξίζει η εργασία μας, έτσι λοιπόν θα εργαζόμαστε διαρκώς, και συνειδητά θα παρουσιάζουμε την αναγκαιότητα της Αλλαγής στην Ελληνική Νοοτροπία.
Θεωρούμε πολύ Σημαντικό να προσφέρουμε στο περιβάλλον μας Θετική Ενέργεια. Θεωρούμε αναγκαίο να Υπηρετήσουμε την Πρόοδο, παρά την αναζήτηση των κατά συγκυρία, υπεύθυνων της οπισθοδρόμησης.
Ένα, κάτι τι καλό από κάθε Ελληνίδα και Έλληνα, θα φέρει σχεδόν αυτόματα σημαντικά αποτελέσματα.

Κυρίες και Κύριοι. Δεν θα έπρεπε να ακολουθούμε τον κόσμο της αδιαφορίας για τα κοινά και των διεκδικήσεων άνευ δεσμεύσεων, για προσφορά εκ μέρους μας στο κοινωνικό σύνολο.

Καιρός να Ακολουθήσουμε τους Ανθρώπους που σχεδιάζουν και μεθοδεύουν τρόπους Ανάπτυξης. Επιτέλους, αξίζει την προσπάθεια να μιμηθούμε τους εργατικούς συμπολίτες μας.

Επιδιώκουν και πάλι να μας πάρουν τα μυαλά.

Επιδιώκουν και πάλι 
να μας πάρουν τα μυαλά. 

Να μη σκεφτόμαστε τι και πως. 
Θέλουν και πάλι, με τα λόγια τα πολλά, 
αντί να θέλουμε, να υποφέρουμε. 

Αντί να προσφέρουμε την εργασία μας στην πρόοδο,
να μη μπορούμε να σκεφτούμε εποικοδομητικά 
κι εχθρούς μονάχα να νομίζουμε πως έχουμε.

Και οι Σκέψεις γίνονται Λόγια, για να κάνουν οι Πράξεις την Διαφορά.




  • ‘Διαβάζουμε’ τον εαυτό μας, ώστε να γνωρίζουμε που είμαστε και που πηγαίνουμε. Τα συναισθήματα μας τις περισσότερες φορές, είναι δείκτες αναγκαίων αλλαγών.
  • ‘Είναι πράγματι εξουθενωτικό να αφοσιώνεσαι χωρίς να σου αφοσιώνονται’. Η Αφοσίωση όπως και ‘εξαδέλφη’ της η Αγάπη, ‘χαρίζονται’, διαφορετικά πάντα θα υπάρχει έλλειμμα στο ‘ζύγι’.
  • Πολλοί Πολιτικοί, χωρίς Πολιτική, κάνουν κακό στην Ελλάδα. Δεν θα ασχοληθούμε βέβαια, με όσους κάνανε “γιουρούσι” στην πολιτική σκηνή. Πονούμε όμως με τα δεινά που ταλαιπωρούν όλους τους Έλληνες, από την ασχετοσύνη των νέων πολιτικών.
  • Η μεγάλη “προίκα” των γονιών προς τα παιδιά τους είναι η χωρίς όρους και προϋποθέσεις εκδήλωση Αγάπης, με λόγους και με πράξεις.



Ζητήστε την Γνώμη του καθρέπτη σας, αυτός θα έχει κάποια γνώμη, ως ανεπηρέαστος από τα γεγονότα.

Συμβουλή: όσοι δεν καταφέρνουμε να συνομιλήσουμε με τη σκέψη μας, ας καταφύγουμε στον καθρέπτη μας. Ελάτε να κοιτάξουμε προσεκτικά και να αναφωνήσουμε. “Εγώ στις επόμενες Εκλογές θα Ψηφίσω για Κυβέρνηση ……”
Το είδωλό σας απέναντι σας συμφωνεί;

Ελάτε να ζήσουμε ενεργητικά και για την Αληθινή Ζωή.


Μας έχουν φυλακίσει στα τηλεοπτικά δρόμενα και μας αποπροσανατολίζουν. 
Ποιοι θα ελευθερωθούν.

Ελάτε να τολμήσουμε την δημιουργική Ζωή. Ποτέ πια παθητικά. 
Εργασία για την Αληθινή Ζωή. 

Δανείζουμε τη ψήφο μας, για νόμιμη και όχι μόνιμη εκπροσώπηση του λαού.

Ακολουθεί απορία πολιτικής σκέψης.
Γιατί; Φίλες και Φίλοι…..Χαρίζουμε, πολλές φορές δια βίου, την επιλογή μας στα κόμματα; Ενώ πρέπει να δανείζουμε τη ψήφο μας, για νόμιμη και όχι μόνιμη εκπροσώπηση του λαού; Η διαχείριση της εξουσίας, γίνεται για εξυπηρέτηση του Λαού και βεβαίως όχι για την καταδυνάστευση των πολιτών.Οι ιδεολογίες τεκμηριώνονται με έντιμες πράξεις και όχι με εύλογες δικαιολογίες. Οι επιτυχίες μας και οι αποτυχίες μας, είναι η ταυτότητα μας ή αν θέλετε οι συστάσεις μας. Ο αξιόλογος κι αξιόπιστος έλεγχος είναι καλοδεχούμενος, μόνο από τους ικανούς. Για τους ανίκανους, πάντα φταίνε οι άλλοι. Καλημέρα σας.

Αναζητω το νεο, Να έρθει για να υπηρετεί, όχι να διαφεντέψει.


Φίλες και Φίλοι μου καλοί,
Σε σας που άρεσε πολύ και σ’ όσους λίγο αρέσει…
Μια σκέψη θα θελε θαρρώ κι εσείς να καταθέστε.
Ποιος να είναι τάχα ο καλός που κάνει για ηγέτης.
Δυο λογάκια γράψετε, να κάτσει να διαβάσει, να ετοιμαστεί,
να πάρει τα πόδια του να  ‘ρθεί.
Να έρθει για να υπηρετεί, όχι να διαφεντέψει. 



Φτανει πια.

Αναζητω το νεο,

το χωρις πείρα, με ενθουσιασμό για προσφορά και εργασία.
με λαθη και παραληψεις, χωρις ψεμα και κλεψια.

κι αν δεν εχει ελθει την ωρα των εκλογων….
τοτε το καθε μαντρι να δωσει τοπο στα νιατα, κατω των 40νταριδων, για να βρεθει (αγνωστο πως) νεα ηγεσια. να μην ειναι πουλημενη.
1 2