Εμπειρίες, Μελέτη, Αποφάσεις, Συνεργασία, Πρόοδος

Είμαστε έτοιμοι να προχωρήσουμε, δεν είμαστε όμως μόνοι μας, εκατοντάδες άνθρωποι –κακώς ή καλώς- επηρεάζουν την ζωή μας. Κάτι πρέπει να κάνουμε, προκειμένου να προσαρμοστούμε στα δικά μας πρέπει, παρά να ακολουθούμε ότι τεχνηέντως προσπαθούν να μας επιβάλουν, ειδικευμένοι σε αυτόν τον τομέα.

Γύρω μας δεν είναι όλοι, αυτό που δηλώνουν πως είναι, αρκεί να προσέξουμε την συνάφεια των λόγων τους και των πράξεων τους.
Προσοχή λοιπόν. Εάν θέλουμε να επιτύχουμε προσωπικά και κοινωνικά, είναι ανάγκη να μην είμαστε διαχειρίσιμοι από τους άλλους. Είμαστε οι σημαντικότεροι άνθρωποι στον κόσμο και ο καθένας μας, είμαστε μοναδικοί, συνεπώς δεν ακολουθούμε κανέναν, εάν δεν συμφωνούμε –βάση λογικής και ηθικής- με ότι μας προτείνουν. Οι χρήσιμες αποφάσεις, θέλουν τον χρόνο τους, όποιος δεν μας παρέχει χρόνο πριν αποφασίσουμε, προφανώς μας πιέζει. Έλα όμως που οι Έλληνες είμαστε πάντα Ελεύθεροι.

 

 

Δεν θέλουμε να καταλάβουμε. Αρνούμαστε κάτω από τις κομματικές σημαίες.

Η Αλλαγή απαιτεί προσοχή, συνεργασία και μεθοδικότητα.

Δεν έχουμε υπομονή να ακούσουμε,
τι μας λέει η καθημερινότητα μας.
Γατζωμένοι στις θέσεις μας,
δεν ακούμε τι μας λένε,
διότι δεν εκπαιδευτήκαμε να ακούμε.

Τα Μ.Μ.Ε. και κυρίως οι πληρωμένοι δημοσιογράφοι,
μας έχουν φυλακισμένους σε αποστειρωμένες ιδέες.
Κι εμείς αρνούμαστε να ακούσουμε νέες ιδέες,
λόγω αδυναμίας να αναλύσουμε, να ζυγίσουμε
και κυρίως να αποφασίσουμε για το μέλλον.

Οι πολιτικοί μας μιλούν με τίτλους, χωρίς ουσιαστικό μήνυμα.
Οι πολιτικοί αρέσκονται να έχουν ψηφοφόρους,
αδιαφορώντας για τα ουσιαστικά προβλήματα των Πολιτών.
Οι Βουλευτές θεωρούν κατάκτηση τους, τα βουλευτικά έδρανα,
έτσι λοιπόν, δεν είναι σε θέση να εκτιμήσουν
τα ουσιαστικά προβλήματα μας.

Νέα εργαλεία, ουσιαστικής επικοινωνίας, πρέπει να επινοηθούν,
προκειμένου να γνωρίζει ο Λαός
τι συμβαίνει πραγματικά στην καθημερινότητα του.
Δεν έχουμε σήμερα την δυνατότητα να προτείνουμε λύσεις,
ωστόσο μελετούμε την πραγματικότητα
και θα επανέλθουμε στην σελίδα μας για την ενημέρωση όλων μας.

Ανοιχτή επιστολή σε όσους βιάζονται και αδημονούν, αδιαφορούν για τις απώλειες ψυχών και για τις αδικίες.

Ανοιχτή επιστολή σε όσους βιάζονται και αδημονούν,
θέλουν με βία να αγωνίζονται και να νικούν,
την στρατηγική δεν θέλουν να έχουν για εργαλείο
και αδιαφορούν για τις απώλειες ψυχών και για τις αδικίες.


Δεν αντέχω πίσω να κοιτώ,
θέλω εμπρός να πάω.
Όλοι όσοι φταίγανε και φταίνε
να πάνε όπου θέλουνε,
εδώ δεν τους χωράει ο Τόπος.
Η ουσία είναι, ο λυτρωμός της χώρας
και όχι του κάθε ενός, ένας θυμός της ώρας.

Ιδέες Φίλοι μου και σχέδια, νέας πορείας, δεν διαβάζω.
Το αίμα που κάποιοι μας ζητούν, βρίσιμο, βία και ψέμα…
δεν πρόκειται να φέρει στον αγώνα νέο πνεύμα.
Το “κράξιμο” είναι εύκολη δουλειά, δεν θέλει σκέψη.
“Κτίσιμο” νέα Ελλάδας, για τα παιδιά μας, κι όποιος αντέξει.

Χωρίς ιδρώτα, αγώνα μα και θυσίες
τίποτα δεν θα κερδίσουμε.
Χωρίς το ήθος, την αλήθεια και τις αξίες
σκλάβοι, άλλων “αρχόντων” θα καταντήσουμε.

Παιδεία θέλουμε και αλλαγή νοοτροπίας. 
Πρόγραμμα νέο να φτιάξουμε για την Ζωή μας. 
Στρατηγική και Μέθοδο Αγώνα να σχεδιάσουμε.
Εργασία χρειαζόμαστε με αίσθημα Πατριωτικό.
Αγώνα όλοι μαζί, στην άκρη κάθε διχασμός. 
Νίκη στην Νίκη, κερδίζεται ο πόλεμος.
Επιτυχία είναι η συνεργασία των Ελλήνων. 
Ευημερία θα έλθει, όταν κερδίσουμε την παραγωγή., 

Ελευθερία Σημαίνει κι Έρχεται με σεβασμό των Άλλων.


Εργασία ως δικαίωμα διαβίωσης και Συνεργασία ως καθήκον προς την Πρόοδο.

Από την στιγμή που δεν τείνουμε να γίνουμε καλύτεροι, παύουμε να είμαστε καλοί. Είμαστε απλά εγωιστές και νομίζουμε πως… έχουμε να διαχειριστούμε μια ζωή, όπως όλος ο κόσμος, μόνο που εμείς κάνουμε το σωστό. Κρίμα βεβαίως που όλοι οι άλλοι προσπαθούν χωρίς να καταλαβαίνουν την αξία μας.

Κρίμα που πιστεύουμε χωρίς να μαθαίνουμε, τι έχει αξία έχει η ζωή μας και τι λάθη κάνουμε στην διαχείριση της καθημερινότητας.

Κρίμα που νομίζουμε πως είμαστε προοδευτικοί, γιατί έτσι μας αρέσει να νομίζουμε. Προοδευτικός είναι αυτός που αλλάζει συνέχεια θέσεις και προχωρά από το καλό στο καλύτερο. Δυστυχώς οι πολιτικά προοδευτικοί, θέτουν όρια συμπεριφοράς και καθηλώνουν τους ακολούθους τους σε “δήθεν κατακτήσεις”.

Ο Γνήσια προοδευτικός, κερδίζει δύο τουλάχιστον αμοιβές. Πρώτον, τον κατοχυρωμένο μισθό του και Δεύτερον τον βηματισμό του από το καλό στο καλύτερο, στο προσωπικό επίπεδο, στο οικογενειακό και στο κοινωνικό. Κάθε νέο “βήμα” του προοδευτικού είναι το νέο του “εφαλτήριο” και όχι το τελικό του “βάθρο διεκδικήσεων”.

Η Πρόταση μας είναι: Εργασία ως δικαίωμα διαβίωσης και Συνεργασία ως καθήκον προς την Πρόοδο.

Να γίνει η Ελλάδα Δυνατή κι Ευημερούσα Χώρα.

Αντί να δερνόμαστε???
Καλύτερα να συνεργαζόμαστε???
Αριστερό μπαστούνι ή Δεξιό μπαστούνι,
να είστε εργαλεία προόδου για τον Λαό.
Μόνο η Ελλάδα μετράει, Αχάριστοι Πολιτικοί.

Διχάζετε Πολιτικοί,
γιατί είσαστε κενοί προγράμματος,
κενοί περιεχομένου.
Λύσεις υπάρχουν αμέτρητες, μα λίγες είναι οι καλές
και δεν τις εφαρμόζετε γιατί ίσως θέλουν κόπο.

Θέλετε να μας ελέγχετε,
γιατί αν θα προκόψουμε και φάμε γλυκό ψωμάκι,
μεγάλη θα έχουμε χαρά, δεν θα ζητούμε χάρες.
Κι εσείς χωρίς ξεσκόνισμα, δεν θα έχετε υποτελείς,
να τρέχουμε ξοπίσω σας, να σας παρακαλούμε.

Να κάνετε τώρα το σωστό, να συνεργαστείτε,
να μεθοδεύετε λύσεις εφικτές, οκτάωρα να εργάζεστε,
να νοικοκυρέψετε την πατρίδα μας,

Λιμάνια, Πεδιάδες Βουνά και Ακτές. Πλούτο ορυκτό και άλλα.

Να γίνει η Ελλάδα Δυνατή κι Ευημερούσα Χώρα.
Ιωάννης ο Φίλος


Εσείς τι λέτε;

Δεν Γίνεται – Δεν Γίνεται,
να Θέλεις να Νικήσεις,
να Γίνεις κάτι Θετικό,
να Θέλεις Μεγαλεία,
χωρίς μια Στάλα Προσφοράς,
δίχως Συνεργασία.

Σήμερα είναι η σπορά,
αύριο η καλλιέργεια
με την συνεργασία,
να ωριμάσει ο καρπός,
όλοι μαζί να θέλουμε,
να έχει ο Λαός να Ζήσει.


Θέλουμε όλοι αφορμή,
να δώσουμε τα χέρια,
ν’ ακούσουμε απέναντι,
τι έχουν να μας πούνε,
να νοιώσουμε το μήνυμα
και ν’ ανταποκριθούμε.

Να δώσουμε τα χέρια μας,
να έχουμε την αίσθηση,
πως είμαστε μια δύναμη,
πως είμαστε ένα σώμα.
Πως θέλουμε ένα σχέδιο,
ένα καινούργιο πλάνο.

Νέα, μας πρέπει μέθοδος
να δώσουμε αγώνα,
να νοιώσουμε καθήκοντα
πηγές δικαιωμάτων
και όχι δικαιώματα.
χωρίς μια στάλα προσφοράς,
να μας ταΐζουν δωρεάν
διότι μας το χρωστούν.

Εδώ λοιπόν δεν έχουμε,
κάτι να πούμε πιο πολύ,
να δώσουμε μίαν αφορμή,
όλοι να σηκωθούμε,
να κάνουμε την διαφορά
και νικητές να βγούμε.
Εσείς τι λέτε;

Φίλες και Φίλοι δώστε τα χέρια, για μια Ελλάδα Νέα.

Το σκίτσο μας το έστειλαν*, δεν είναι δικό μας, όμως μας έδωσε αφορμή για συνειρμούς, έτσι λοιπόν το κείμενο δεν έχει τόση αξία, όσο το γεγονός που για πρόοδο και νέα καλύτερη Ελλάδα μας ομιλεί.

Η Γερμανία βάρος έγινε

για όλη την Ευρώπη,

μα η Ευρώπη 

είναι Ελληνίδα απόγονος 

και δυνατή, και μόνο αυτή,

σηκώνει όλο το βάρος.
~
Η Ελληνίδα δεν «μασά»
γυναίκα, κόρη, μάνα και γιαγιά,
το βάρος θα σηκώσουν.
Στο σπίτι μόνες τους ξανά,
τους άνδρες, γιους, πατέρες και παππούδες,
ως νέους ήρωες θα ανδρώσουν.
~
Και πάλι η Ελλάδα Δυνατή,
μ’ ελπίδα, μ’ αξίες, δύναμη και ορμή,
θα φέρει την ανατροπή,
σε όλον τον Κόσμο τον γνωστό,
νέα πνοή να δώσει.
~
Φίλες και Φίλοι δώστε τα χέρια,
απομονώστε τους άσχετους και τους δειλούς,
με νέα σχέδια προόδου και συνεργασίας,

εμπρός μαζί, για μια Ελλάδα Νέα. 

Ιωάννης ό Φίλος 2019

Λάβαμε το σκίτσο,
αλλά δυστυχώς δεν γνωρίζουμε τον καλλιτέχνη,
ώστε να λάβουμε άδεια για τον επιχρωματισμό.

Το κείμενο είναι παράγωγο της αγάπης μας για την Πατρίδα.

Η Συνεργασία είναι ο καλύτερος “μοχλός” επιτυχίας.

Στα Δύσκολα Χρόνια της Κρίσης, ας είμαστε τουλάχιστον ο εαυτός μας. Έλληνες Αγωνιστές. Πάντως, επηρεαζόμαστε από την Ηθική και την Οικονομική κρίση και χρειαζόμαστε επειγόντως μια προσωπικότητα Σημαιοφόρο.

Να λείπουν τα ωραία λόγια τα μεγάλα, θέλουμε σύνεση, εκτίμηση, σχεδιασμό και αγωνιστικότητα.

Η Συνεργασία είναι ο καλύτερος “μοχλός” επιτυχίας.



Είναι η ώρα να συνεργαστούμε, να ξεπεράσουμε τις δυσκολίες και να ρυθμίσουμε τις αλλαγές νοοτροπίας.

Πως μπορεί κανείς να κάνει πίσω, για να κερδίσει ότι έχει χάσει από τα λάθη του παρελθόντος; Χαμένος κόπος. Με τα μάτια μας στο μέλλον λοιπόν, θα κάνουμε την διαφορά. Μας έχουν εγκλωβίσει στις στοχεύσεις ανθρώπων πολιτικών και μη, ώστε να μη μπορούμε να σχεδιάσουμε το μέλλον μας με καθαρό μυαλό, Ελληνικά και Ανεξάρτητα από τα κόμματα και την ιδιοτέλεια των πολιτικών. Τα δικαστήρια και οι δίκες, που κάποιοι από εμάς τα προτείνουν με επιμονή, είναι βέβαια ή τακτοποίηση των εκκρεμοτήτων αλλά και το φρένο που μας εμποδίζει να πάμε γρήγορα προς το μέλλον. Κάθε αναβολή είναι μέγα λάθος. Το αύριο είναι πολύ κοντά, για να ασχολούμαστε συνεχώς με το παρελθόν, το οποίον όμως είναι πολύ μακριά για να το διορθώσουμε τώρα.
Πως μπορεί κανείς να κάνει πίσω, για να κερδίσει ότι έχει χάσει από τα λάθη του παρελθόντος; Χαμένος κόπος. Με τα μάτια μας στο μέλλον λοιπόν, θα κάνουμε την διαφορά.
Μας έχουν εγκλωβίσει στις στοχεύσεις ανθρώπων πολιτικών και μη, ώστε να μη μπορούμε να σχεδιάσουμε το μέλλον μας με καθαρό μυαλό, Ελληνικά και Ανεξάρτητα από τα κόμματα και την ιδιοτέλεια των πολιτικών. Τα δικαστήρια και οι δίκες που κάποιοι από εμάς τα προτείνουν με επιμονή, είναι βέβαια ή τακτοποίηση των εκκρεμοτήτων, αλλά και το φρένο που μας εμποδίζει να πάμε γρήγορα προς το μέλλον. Κάθε αναβολή είναι μέγα λάθος. Το αύριο είναι πολύ κοντά, για να ασχολούμαστε συνεχώς με το παρελθόν, το οποίον όμως είναι πολύ μακριά για να το διορθώσουμε τώρα. Είναι η ώρα να συνεργαστούμε, να ξεπεράσουμε τις δυσκολίες και να ρυθμίσουμε τις αλλαγές νοοτροπίας που μας κρατούν στη μιζέρια.


Είμαστε αποφασισμένοι να συνεργαστούμε για το καλό της Ελλάδας και των Ελλήνων;

Κυρίες και Κύριοι αναγνώστες. Στην Ελλάδα συμβαίνει μια κρίση ηθών, αξιών και κυβερνητικών χειρισμών. Μάλλον όλοι μας συμφωνούμε με την διαπίστωση αυτή. Όμως τι συμβαίνει και είμαστε όλοι με την απορία, “τι φταίει και δεν καταλήγουμε στην αντιμετώπιση αυτής της κρίσης”;

Είμαστε αποφασισμένοι να συνεργαστούμε για το καλό της Ελλάδας και των Ελλήνων; Δυστυχώς, φοβάμαι πως όχι.

Το ένα λάθος μετά το άλλο, μας οδηγεί από το ένα πάθος στο άλλο και μετά, για όλα φταίνε πάντα οι άλλοι. Καθώς το ‘εσωτερικό’ μας μάτι τυφλώνεται από τα πάθη, δεν εννοούμε να καταλάβουμε την πραγματική διάσταση των γεγονότων. Τοποθετούμε όλοι μας, ηθελημένα ή άθελα, διάφορα φίλτρα μάλλον δυσκολίας.

1 2