Ας έχουμε τον Νου μας… τι λέμε και τι κάνουμε.

Αλίμονο στους άμυαλους που συχνά κατηγορούν, χωρίς καμιά απόδειξη για λόγια και για πράξεις, διότι με το ίδιο νόμισμα, ανταμοιβή θα λάβουν και απορίες θα έχουνε, “γιατί σε μένα Θεέ μου”. Αλίμονο και στα παιδιά που οι γονείς τους βρίζουν και πωρωμένοι τρέφονται σκορπώντας δυστυχία, έχει ο καιρός γυρίσματα και θα έλθει η σειρά τους, να νοιώσουν στα σωθικά τους την γεύση του αδικημένου.

Η Ελλάδα κόρη ορφανή, βιάζεται και αλυσοδένεται με δημοκρατικά; τερτίπια.

Χίλια τραγούδια θα σας πω, θα γράψω χιλιάδες λέξεις, αν δεν ομοφρονήσουμε, δεν έχει σωτηρία.

Όποιος αισθάνεται Έλληνας πολύ καλά το ξέρει πως αν δεν πιστεύεις στον έρωτα για την ελευθερία, δεν γίνεσαι στα ξαφνικά ήρωας ή ηρωίδα.

Σιγά – σιγά μας φτιάξανε κοιλιόδουλους και συμφεροντολόγους, κατόπιν μας δίδαξαν βαβούρα αντί για αγώνα δίκαιο, με ήθος και αξία. Έτσι λοιπόν στο σήμερα, ο καθείς και το “βιολί” του, άλλος τραβά αριστερά, κάποιοι πηγαίνουν δεξιά, άλλοι τραβάν στο κέντρο, κάποιοι ακόμη δεξιότερα και κάποιοι πηγαίνουν στα άκρα. Και η Ελλάδα κόρη ορφανή, βιάζεται και αλυσοδένεται με δημοκρατικά; τερτίπια.